Carl Philipp Emanuel Bach | |
---|---|
![]() | |
Rođenje | Carl Philipp Emanuel Bach 8. mart 1714. |
Smrt | 14. decembar 1788. Hamburg, Sveto rimsko carstvo |
Era | Klasicizam |
Značajna djela | Uskršnja kantata |
Carl Philipp Emanuel Bach (8. mart 1714 – 14. decembar 1788) bio je njemački kompozitor[1][2] i čembalist. Nazvan je "berlinskim" ili "hamburškim Bachom" zbog svog dugotrajnog boravka u tim gradovima. Sin je Barbare i Johanna Sebastiana Bacha čiji je ujedno bio i učenik. Drugo ime Philipp je dobio u čast njegovog kuma Georga Philippa Telemanna, prijatelja njegovog oca. Bio je kamerni čembalist na dvoru kralja Fridrika II (koji je i sam bio muzičar i kompozitor) u Berlinu, te crkveni muzičar direktor u Hamburgu.
Carl Philipp Emanuel Bach je bio utjecajan kompozitor i glavni je predstavnik prepoznatljivog sjevernonjemačkog "osjećajnog stila" (njem empfindsamer Stil) u muziciranju. Komponirao je u vrijeme prelaska između baroknog stila njegovog oca i klasičnih i romantičnih stilova koji su slijedili. Snažno je utjecao na razvoj ranoklasične instrumentalne muzike, a naročito klavirske. Njegov priručnik za sviranje klavira i muzičku interpretaciju bio je jedan od glavnih izvora u sviračkoj praksi njegovog vremena. To je posebno uočljivo u muzičkim djelima kompozitora poput Josepha Haydna i Ludwiga van Beethovena. Bachov dinamizam u muzici stoji namjerno u kontrastu sa pitomijim galantnim stilom, koji je tada bio u modi kod široke evropske slušalačke publike. Izvan muzike, kulturne reference njegovog oca su bile više ili manje isključivo teološke, dok su stvari kod Carla Philippa Emanuela Bacha potpuno drugačije. Bio je aktivno angažovan sa pjesnicima, slikarima, filozofima, a njegova muzika je odraz rasprostranjenog sekularnog diskursa njegovog vremena. Pisao je prozu, te je komponirao simfonije, više od 50 klavirskih koncerata, oko 170 klavirskih sonata, oratorije, kantate, njemačke solo pjesme, sakralnu muziku.